Chechechaaanges!
David Bowie zong het lang geleden al en sindsdien nog vele anderen en we kunnen ons er nog 100 jaar een slag in de rondte over zingen, maar het wordt gewoon niet makkelijker.
Verandering.
En de pest is dat het enige dat nooit veranderd is dat altijd alles veranderd……
Soms zijn er van die momenten in het leven waarop ik me dat ineens heel erg realiseer. Heb ik bijna m’n studie af, begint iedereen te vragen “Ennu?” Loopt je relatie op de klippen “Ennu?” Moet je verhuizen “Ennu?”
Wat “Ennu?” is het niet even klaar nu, even niks nu…..even stil.
En dat zijn dan de grotere veranderingen in het leven, die je meestal wel voelt aankomen en niet over een nacht ijs gaan, dus je kunt er ook een beetje aan wennen. De noodzakelijke mentale voorbereiding doen.
Maar er zijn ook van die kleine veranderingen waar je meestal geen vat op hebt, het is ineens gewoon zo.
Een muurtekening die ineens weggeverfd is door een taakstrafje. Een geweldig kledingzaakje in de Kalverstraat dat omgebouwd is tot een lelijk betonnen consumptie kuip. Het drogistje op de hoek waar altijd een bijna fossiele opa stond en nu staat er ineens een jonge blonde knaap met zelfaangemeten allochtoons “Jeweettoch” accent. M’n favoriete mannetje op de Cuyp die weg is, foetsie, pleite, verdwenen.
Ik ben voor een grootscheepse zoekactie, tenminste totdat het te donker wordt om verder te zoeken en flyers ophangen overal. “Wie heeft mijn kleingeluk gevonden? Voor het laatst gezien op de Albert Cuyp, als iemand iets weet bel dit nummer 0900-kleingeluk!”
Gelukkig is er ook weer nieuw kleingeluk zoals hier en hier en daar
en van deze word ik ook wel blij…
Personalized Memory!?
Dit ben ik spontaan als ik ‘t spelletje eerlijk speel…..









En dit ben ik als ik ‘t spelletje vals speel…..








Spelregels:
1. Ga naar Google
2. Klik op afbeeldingen
3. Tik jouw antwoord op de vragen in de zoekbalk
4. Neem de eerste afbeelding die je ziet als antwoord
5. En niet eerst bij mooie andere sites spieken (waar de vragen op staan en ik ‘t spelletje vandaan heb)
Pleidooi voor de Lakeien
Iens.nl is een website waar horecabezoekers hun mening over horecagelegenheden kunnen geven en eens per jaar brengt Iens dan een boekje uit met aanbevelingen en afbevelingen.
Zoals iens zijn er nog vele andere media, verenigingen, boekjes, clubjes en whatever more waar die horecabezoekers eens lekker kunnen spuien over horecaondernemingen en horecapersoneel. Ik behoor tot de groep personeel, het is mijn bijbaantje.
Afgelopen week stond er weer een stukje van een kennelijk ontevreden klant over het eetcafeetje waar ik werk op die iens site…..:wij zijn onoplettend, ongeïnteresseerd, lui, arrogant, etc.
Ik ben het zo spuugzat dat horecapersoneel altijd zo makkelijk afgezeken wordt!!!! En niet alleen op professioneel gebied nee, ook meteen persoonlijk. 
Hallo klant, bent u zich ook maar een beetje bewust van uw eigen gedrag zo gauw u de deur, veelal, achter uw reet open laat staan?!
Bij deze lever ik een kleine checklist en ga die voortaan na voordat je meteen een serveerster/der afblaft:
1. Goedemiddag! Het is gebruikelijk om terug te groeten wanneer iemand u gedag zegt dus niet negeren of net doen of u het niet gehoord heeft. Ik sta hier en ik lul tegen je!
2. Met twee woorden praten, dus “Mag ik….?” of “….alstublieft?” kan geen kwaad, die gebiedende wijs die vele van u hanteren gaat snel vervelen en wij gaan daar niet lief van lachen.
3. Als u zo graag wilt bestellen en dat als een peuter met adhd aangeeft, zorg dan godverdomme eens dat u ook weet WAT u wilt bestellen en laat me niet een half uur aan uw tafel wachten, hierdoor moeten andere mensen ook weer wachten en is niemand blij.
4. Bitterballen, tosti’s, soep en alle andere warme gerechten moeten eerst warm worden niet waar!? Dus vraag me niet na twee minuten (ja echt hou het maar eens bij) waar uw bitterballen blijven tenzij u ze bevroren wilt.
5. Klant is Koning, dit weten wij, echt, maar soms zit de hele zaak vol met koningen en koninginnen. Tip: kijk eens om u heen als u ongeduldig zit te zijn en deel het aantal koningen over het aantal lakeitjes en baseer daar uw wachttijd op.
6. Voordat u ons als dommerikjes behandeld hier een paar leuke voor en door u:
eKspresso? het is eSpresso!
RioJa…spreek uit RioGa!
Salade Nikoise? Salade Nicoise! C klinkt als S!
En in Nederland is het een koffie VERKEERD, geen lattee, lattie, latto, lattu, etc.
Kaasfondue met gorgonzola of oregano? Nee mevrouw inderdaad oregano is geen kaas nee dat is een kruid…….
7. Omdat u een keer door een muts bediend bent wil niet zeggen dat ik dan ook een muts ben. Als ik een lul bediend heb ga ik er ook niet van uit dat u er dan ook een bent.
8. Als u een klacht heeft zorg dan dat u het goed onderbouwt, zoals: -mijn koffie is koud. -er zit geen pasta in mijn spaghetti Duidelijk en concreet, maar : “ik heb het idee dat u negatieve energie uitstraalt waardoor mijn chakra in de war is en nu is m’n patat te zout en daarom ben jij een niet service gerichte trut” ?! Ga bij de Baghwan of in therapie, maar laat mij met rust zeg.
Zo dat lucht op en nu ergens lekker een wijntje drinken.
Inspirasie
Lang gedachtstil gezwegenwel verwachtmaar niks gekregen…….
God’s speelgoed
Ken je dat moment dat je bij de kassa van de supermarkt staat, je pint en ja hoor maximum bereikt!
Of je staat in de lift met poep onder je schoen!
Of je roept heel hard naar iemand die je denkt te kennen in de kroeg en ‘t blijkt ‘m niet te zijn!
Al de soortgelijke situaties heb ik wel een keer meegemaakt en ik kan er goed tegen, ik heb me er bij neergelegd dat god mij als proefpersoon heeft aangewezen om te kijken of dergelijke situaties lachwekkend zijn voor anderen.
Maar gister deed zich een hele leuke nieuwe aan….
Blij van stage onderweg naar huis ga ik nog even een blaadje halen, ik doe iets in blaadjes dus nieuw blaadje altijd even besnuffelen. Afijn ik wurm me langs alle ‘Nee hoor ik koop het blaadje zo echt, ik sta ‘m alleen maar even door te lezen en heb zodoende geen oog voor andere menschen meer” mensen en gris snel het blaadje van de plank en haast mij naar de kassa.
Terwijl ik het blaadje op de toonbank neerleg en op jacht ga naar mijn portomonnee (die zich altijd onderin mijn tas verstopt zodat ik ook altijd dat meisje ben die voor opstoppingen zorgt in kassa- en kaartjesrijen, mijn proefpersoonverplichtingen) voel ik dat er nog een soort van blaadje in mijn blaadje zit en ik die-iets-in-blaadjes-doet denkt ach vast zo’n reclamefoldermailingextradingetje.
Ja, ik werd dus meteen afgestraft voor die vanzelfsprekendheid. De aardige jongen achter de toonbank slaat namelijk ook binnenin blaadje aan, waarop ik zeg “Volgens mij zat die erbij” en eens goed naar het blaadje kijk: het blijkt homo erotiek voor gevorderden!!! Op het moment dat ik me dit realiseer, evenals de altijd groeiende rij achter mij, zegt de duidelijk ervaren sexblaadjes verkoop jongen “ik dacht dat u het een beetje probeerde te verstoppen” waarop ik (altijd adrem) alleen nog maar “Ja, maar ik ben helemaal geen homo” kon voortbrengen.
Zoals ik al zei god’s proefpersoon en om het nog een beetje erger te maken probeer ik grappig te zijn door “het zou wel een interessante fetisj zijn” te zeggen….
Ik ben er overigens nog steeds niet over uit bij welk hokje ik me zou moeten melden wanneer ik zou kicken op homosuele blaadjes voor ver boven de 18.
Verder zou ik bij deze alle kijkekijkeniekope sexboekjes “lezenden” vriendelijk willen verzoeken het boekje weer braaf terug te zetten waar je ‘m gevonden hebt.
Tenzij god en jullie deze situatie als grappig ervaren hebben, dan zal ik me eens weer bij m’n lot neerleggen en voor lul (hoe toepasselijk) staan.
Alle begin is….grappig?!
Tsja, m’n eerste logje en zoals je ziet probeer ik jullie meteen al op m’n hand te krijgen met flauwe geintjes…
Goed, bij deze dus officieel begonnen met mijn weblog. Ik begin de laatste tijd wel vaker aan dingen, mijn stage, het rehabiliteren van mijn studie, vreemde psychologische veranderingen in mijn relatie. En ik moet zeggen het is een van de meest oninspirerende tijden van mijn leven, maar tegelijkertijd ook zo lekker verwarrend en dat inspireert me vaak weer… hmmm hierover later meer.
Bovenstaand plaatje van Mona illustreert hoe ik de dagen op mijn stage doorbreng. Ik had ook graag een plaatje gehad om mijn spits-in-metro ervaring te illustreren, maar dan ben ik meteen weer dat bizarre meisje met die ranzige weblogillustratieplaatjes, dus dat doen we maar niet.
Zo het begin is er en ik ben nu dus klaar met beginnen, nu mogen jullie beginnen…..
